donderdag 11 augustus 2016

Omrop Fryslan yn Nardewyn Live

Naar Leeuwarden!

Voordat ik met Mario afreisde naar Schiermonnikoog voor het SchierSong Festival waren wij te gast bij Omrop Fryslan in Leeuwarden.
Bepakt en bezakt vertrokken 's morgens vroeg met de trein om rond een uur of 12 op de plaats ter bestemming aan te komen. Nog voor we binnen stonden kregen we de slappe lach omdat we er nogal verfomfaaid uitzagen met al die rommel die we bij ons hadden. We leken meer op kermisklanten dan muzikanten. Gelukkig werden we warm verwelkomt door Afke-Nynke Feddema, de gastvrouw van het programma. Er werd koffie aangeboden maar al snel werd ons gevraagd om  te komen sound-checken.
"Zouden jullie in een bus kunnen spelen?" werd ons gevraagd, en dit kwam mij niet vreemd voor. Immers, op het SchierSong Festival ben ik samen met andere songwriters begonnen in de Utrechtse stadsbus die iedere zomer daar op het strand geplaatst werd.
Nieuwsgierig liepen we achter de radio-crew aan en Afke zei meteen al: "Dit is echt iets voor jou, Annette, je gaat het leuk vinden!"
En jawel, er stond een oude bus achter de studio die daar tijdelijk geplaatst was. Wij namen plaats achterin en nadat camera en geluid vrij snel afgestemd waren, speelden wij Those Words en What I really Am voor een klein publiek dat ook ingestapt was.
Daarna verhuisde iedereen weer naar de studio. Daar speelden ook andere muzikanten en werden er interviews gehouden. Op een gegeven moment waren wij weer aan de beurt.
En weet je waar ik goed in ben? In het beantwoorden van vragen die niet gesteld worden :) Nog voor ik het liedje Beggars ging spelen werd mij gevraagd waar ik door geinspireerd raak om een liedje te schrijven. Ik vertel hoe ik op straat heb gespeeld en daar veel in aanraking kwam met bedelaars en dat vind ik een interessant onderwerp dus heb ik daar een liedje over geschreven. Dan stelde hij de vraag die hij niet stelde... ik dacht dat hij vroeg welke kleur het liedje Beggars heeft. Jeetje, wie vraagt nou welke kleur een liedje heeft, hoe haal ik het in mn hoofd om dat te denken? Maar goed, ik leef een beetje in mijn eigen sterk gekleurd wereldje en zat nogal in de kleur geel. Als emoties iets sterker zijn (ik was natuurlijk een beetje zenuwachtig) worden de aanwezige kleuren in mijn hoofd ook heftiger, en blijkbaar wilde ik dat onbewust toch even kwijt aan de mensheid. Dus plotseling kwam mijn verhaal over synesthesie er uit, waarbij ik ondertussen zag dat het aanwezige publiek mij zeer gefronsd aan zat te kijken, inclusief de interviewer. Nee, ik kom niet van een andere wereld, ik ben gewoon een gemiddelde synestheet, dat wil zeggen dat je automatische kleuren verbindt aan cijfers, letters, dagen van de week, emoties enz zie: .Synesthesie
Pas toen ik de gehele opname terugzag, hoorde ik dat die vraag mij helemaal niet gesteld werd, maar nu weet in ieder geval iedereen dat het akkoord A mineur de kleur geel draagt en dat die kleur dominant is tijdens het liedje Beggars...We hebben een paar hele leuke uurtjes gehad in de studio, hele toffe sfeer en gastvrije mensen.
Na ons optreden namen wij een taxi terug naar het station, om daar nog wat rond te hangen tot we de bus namen naar het Schiermonnikoog. Op Schiermonnikoog gingen wij een fantastisch leuke week tegemoet! Dat wisten we toen al, maar daarover later meer.
HIeronder een opname op youtube van de liedjes die we speelden tijdens de uitzending. Goed geluid!




vrijdag 10 juni 2016

Party for TEACHERS ONLY :)

O YEAH! Zoals je weet ben ik een leerkracht op een basisschool (gruppo 8) en dus ging ik naar het hele leuke feestje van het bestuur waaronder mijn school valt. Aangezien Ruigoord best nog wel even een stukkie fietsen is, mocht ik de taxi nemen! Heel fijn om als VIP person even gebracht te worden naar RUIGOORD, de tempel van vrijgevochten kunstenaars en hippies... daar was het feest georganiseerd... 
Ik nam bassist en maatje Mario mee, we zouden daar een paar liedjes spelen. Nou ken ik Ruigoord vrij goed, dus ik wist al hoe moeilijk het is om daar een goed geluid te hebben, dus ik had al iemand gemaild van Ruigoord zelf of die het geluid misschien wilde doen... maar .... complimenten voor de ingehuurde geluidsman...! Erg goed geluid, serieus! Hoe moeilijk is het om te spelen in een KERK! Wat een acoustic daar! Maar we konden ons heel goed horen over de monitoren en ik weet dat het geluid in de zaal ook okay was, aangezien we niet de enigen waren die die avond op het feestje van de ASKO (bestuur van best heel veel Amsterdamse scholen) speelden.
However, erg leuke avond gehad, best wel onverwachts eigenlijk, dus over twee jaar zijn we er zeker weer bij! 
Als VIP person met de taxi naar Ruigoord

Aankomst Ruigoord

Wie had kunnen denken dat deze ASKO man zo'n goede drummer is?  Jan-Willem..

Leuke gesprekken met collega's van andere basisscholen

Met Mario, dat maakte de avond natuurlijk ook gezellig!

Rechts: Sebastiaan, nu nog adjunct, na de zomer een spiksplinternieuwe directeur! 

Met mijn eigen directeur Maarten op de foto

En spelen maar! 

Volle bak met alleen maar juffen en meesters


Collega songwriter en collega meester 

Nancy, één van de organisatoren 

Concierge

Geluidsman! 

Collega's van het Wespennest

Lekker buiten chillen! 

zondag 5 juni 2016

16 songs on a sunny afternoon!

We really did it! We recorded 16 songs in just one track on a sunny afternoon from 13.00 to 16.00.
What you hear is what you get!
At a little attic somewhere in Amsterdam-Noord there is this Studio 66. Hans Meijer is the engineer and there was a good vibe that afternoon because we played on an on with no drank and drugs, just some cold water and pepermint tea.
Hans put the songs on some CD's and now we are busy to make a nice CD cover.
I couldn't wait to show to the people we have a CD now and I was happy I sold some last Saturday on the PEKMARKT.
Lately we don't rehearse inside, but we choose to rehearse on the street, so we played several times on the market.
I have uploaded three songs on soundcloud so you can listen to the sound, hope you like it! I let you know when we made a nice CD cover.
If you can't wait you can buy the CD, just send me a message and I will send you one.


vrijdag 20 mei 2016

upcoming gigs

Hi folks!

So, yeah, I am really busy with my work as a schoolteacher but still there are coming up some interesting gigs!

Last Saturday we played at the Pekmarkt, always good to play in the street and rehearse new and old songs! But we also had a great gig at Einde van de Wereld, we played a set of more then an hour and we couldn't hardly stop. It was interesting how we started with some uptempo songs and ended with the ballads. Usually it's the other way, but people got more quiet as they finished their dinner and started more and more listening to what I was playing.  It was a great night and the crew of this cool restaurant was very enthousiastic, sweet, sympathic and all that stuff  and sure we will come back there soon!

We (=Mario and me)  also played at Camping Vliegenbos in Amsterdam-Noord. The host was Cindy Peress and she will organize open mics the whole summer. On June 4th we will play a whole set of 45 minutes and I am really looking forward to it because this campside is such a nice place. I know it for longtime since I live really close to this place ( just 10 minutes walk). The camping has a nice little bar, looks like a living-room and has a very nice crew ( crew of bars is always very important to me, they influence the atmosphere).
I am very into the campings this year, because I will play at the open mic at Camping Seedune on the little island of Schiermonnikoog. This island is in the north of The Netherlands and there is a little festival where I will play ( weekend of 23 and 24th of JuLy, SchierSongFestival)

In August (23rd) I will play at another Camping, it's the camping at Bakkum, a pretty famous camping because lots of Dutch people (most from Amsterdam) camp there almost every weekend, it's a almost little village, and has a very nice atmosphere.
At Camping Vliegenbos in Amsterdam

Anyway here are some more places where I will play like The Vorstin in Hilversum at May 29th, in the afternoon.
But the best news of all is that I will make a new one-track CD in the first weekend of June.
I will play as much songs as I have written and I will play them in just one track and I will play together with my good friend and bassman Mario. I hope to release the CD at Schiermonnikoog this summer.

In the meantime I like to tell you I have been to the Conservatory of Amsterdam and I followed some lessons there. It was about teaching music to children. In the past I studied at the Conservatory of Groningen but this is a long time ago so I am looking for a new study. I hope I can start this course in January 2017, but not sure yet if this is possible. My school director is  really supporting me but I have to find out what the possibility s are for me. I will tell you more about it later!

Finally I would like to tell you I have another nice gig will be in September 9, in café The Pianist! But I'll keep in touch with you and tell you more about it when we are almost there :)
Please contact me if you would like to come over and listen! I buy you a bear or a wine or a cup of tea if you want because I am always happy if you come over to meet me.
Love,
Annette / vogelannette@yahoo.com

woensdag 4 mei 2016

Herdenking 4 mei

Afgelopen avond zong ik op de Dodenherdenking 4 mei aan de Kamperfoelieweg.
Dit was weer een bijzondere gebeurtenis. Het is niet de eerste keer dat ik hier een bijdrage aan mag leveren. Vorig jaar en het jaar daarvoor mocht ik er ook bij zijn. Jos de Rooij was voorzitter van dit gebeuren, maar helaas is hij veel te vroeg overleden. Zijn vriend Paul Vonk nam het dit jaar over. De herdenking begon dan ook met een terugkijken naar Jos. Dat deed mij heel veel. Chris Keulemans  hield een toespraak die mij raakte. We luisterden naar een opname van Jos waarbij hij het lied over Harry zong. Dit lied heb ik vorig jaar nog gerepeteerd, samen met Chris, bij Jos thuis. Dat was een bijzondere repetitie want het was heel knus en intiem, ondanks de zwaarte van het onderwerp.  Het was gek om Jos zijn stem te horen vanavond,  maar ook mooi.

Vanavond zong ik een gedicht van Willem Wilmink. Mij was gevraagd om dit gedicht op muziek te zetten. Het leuke vond ik dat Jacqueline Fleskens, dirigente van het Volks-operakoor van Amsterdam-Noord - er een mooie tweede stem bij bedacht heeft. Afgelopen maandagavond om notabene 22.30 uur (godsamme, lekker op tijd) hebben we de tweede stem erbij bedacht ( na haar repetitie met het koor) in het kantoortje van buurthuis Van Der Pek en vlak voor de uitvoering vanavond kwam Milou er nog bij met haar derde stem in de huiskamer ergens aan de Kamperfoelieweg toen we nog snel even gingen repeteren. Heel tof, die meiden, echt top gedaan!

Het is een hele eer en zeer bijzonder om iets bij te dragen aan de 4 mei herdending. Deze herdenking heeft altijd grote impact op mij. Wat er in de Tweede Wereldoorlog gebeurd is, is te erg voor woorden. Maar het blijft maar doorgaan.
Ik ben leerkracht van groep 8 op een basisschool in Amsterdam. Nooit zal ik vergeten die leerling wiens vader was gevlucht uit Koerdistan die tegen mij zei toen ik lessen gaf over de Tweede Wereldoorlog en de 4 mei herdenking:: Ach juf, al die herdenkingen... de wereld verandert niet en zal ook nooit veranderen..."  Ik stond met mijn mond vol tanden... ik wilde hem geruststellen maar kon slechts zeggen:" We moeten het blijven proberen, we mogen niet opgeven."
Het gaat in mijn visie vooral om bewustzijn. Het bewustzijn van wat je denkt, ziet, voel en ervaart,  en of je gelooft dat er iets veranderd moet en kán worden.

donderdag 7 april 2016

Jos de Rooij, de man van NOORD.

Jos de Rooij
Mijn muzikale carriere begon op straat. Daar liggen mijn roots. Straatmuzikanten, daar heb ik dan ook wat mee. Soms loop ik ze straal voorbij, maar mijn oren horen precies wat ze doen. Soms blijf ik even staan en geef ze een eurootje (hangt een beetje van mijn bui af J )
Er zijn muzikanten die opvallen, niet alleen door hun muziek maar  ook door hun uitstraling. Jos de Rooij was zo’n iemand.  Jos, een indrukwekkende man met lang grijs haar en een baard. Hij speelde wekelijks in het winkelcentrum van Amsterdam-Noord met zijn accordeon en samen met zijn vriend, een jongeman met het syndroom van Down, die mondharmonica speelde. Dat werd door de jaren heen een vertrouwd beeld. Een vertrouwd geluid. Die man met die lange haren en helder blauwe ogen.  Ik wist toen nog niet dat hij Jos heette.
Jos kwam ik de eerste jaren toen ik hier in Noord woonde,  tegen op verschillende locaties in Amsterdam. Eigenlijk weet ik niet eens meer wanneer ik hem voor het eerst echt aansprak en hem leerde kennen.
Eén van mijn eerste herinneringen aan hem is dat hij mij een keer een opname stuurde van een liedje. Het was mijn eigen liedje maar hij had hem ingezongen.  Ik weet niet meer hoe hij daar aan kwam, waarschijnlijk had hij het van youtube gehaald( By My Side). Hij had het vertaald naar het Nederlands en vroeg wat ik er van vond. Ik vond het erg verrassend. Waarom? Ten eerste omdat het  liedje dat ik had geschreven eigenlijk een beetje een triest liejde is , maar Jos had er iets heel swingends van gemaakt. Het swingde de pan uit, man! ( Hij zei later dat hij het akkoordenschema met de melodie heel lekker vond.)  Ten tweede, zijn vertaling had niet helemaal de sfeer zoals ik het bedoeld had. Dat vond ik niet zo erg, eerder interessant. Wat grappig hoe een ander een liedje van mij interpreteerde. Wij hebben daar later uitgebreid over gesproken.Hoe een tekst past bij het innerlijk en de beleving van het individu. Heel leerzaam!
 Wat mij, ten derde heel erg opviel was de kwaliteit van zijn opname. Die klonk erg goed. Daarom vroeg ik hem veel later eens of ik een liedje bij hem kon opnemen. Beetje brutale vraag, maar hij stemde meteen toe. Zo kwam ik bij hem thuis. Zijn thuis. Ik voelde me meteen thuis bij hem. Zijn kleine huisje, zo eenvoudig. Een mannenhuisje. Haha. En dan zo’n kopje thee of kopje koffie, weetjewel. Zoals mannen dat dan zetten.

En dan zat ik op zijn bank en dan spraken we over muziek. Jos maakte Nederlandstalige muziek en ik schrijf in het Engels. Jos stimuleerde mij om Nederlandstalig te schrijven, en jawel, ik heb daarna ook wat geschreven, niet slecht, al zeg ik het zelf J
En hij vertelde hoe hij in het leven stond. En hoe hij zijn producties maakte. En hij liet zijn muziek horen. En wij maakten opnames en spraken over Noordelingen en de Van der Pekbuurt en muzikanten en muziek en Cuba.
Wat mij het meest is bijgebleven is dit:  Jos heeft mij een paar maal gevraagd om te zingen op de 4 mei Herdenking in Noord. Hiervoor gingen wij repeteren bij hem thuis. Jos zijn familie van vaderskant  is in de Tweede Wereldoorlog omgekomen in het concentratiekamp Sobibor. Ondanks deze verschrikkelijke tragedie hadden wij een hele intieme, knusse, gezellige en humoristische repetitie. Met volle overgave speelde hij zijn lied dat  hij geschreven had over Harry, de man van Noord die een aanslag overleefde in de Tweede Wereldoorlog.  En de muziek maakte dat wij ons fijn voelden en de muziek maakte ons vrolijk! Dat vond ik heel erg bijzonder van deze repetities.
In zijn huiskamertje hingen portretten van communisten. Hij was een groot voorstander van absolute gelijkheid. Hij maakte zich druk om minderheden. Hij had een groot gevoel voor rechtvaardigheid. Daarnaast  streed voor het behoud van zijn buurt, en voor de stem van het volk. Het volk ! Daar gaat het om!  Het oprechte contact tussen de mensen!
Met hartstocht voor het Nederlandse lied liet hij me gedichten lezen om mij te leren dat taal niet zomaar iets is. Taal is een KUNST. Het lied is een KUNST.
Jos maakte een muziekopname van een liedje dat geschreven was door mijn dochter Rachel en mij.  Rachel moest het liedje inleveren op haar school voor het vak Nederlands. Jos maakte er een hele mooie kwaliteitsproductie van, en zij kreeg er een tien voor!
En toen ik vroeg: “Jos, ik wil je graag bedanken, wat kan ik voor je doen?” Toen zei hij: “Annette, schrijf een liedje voor mij over Amsterdam-Noord, voor mijn CD. Amsterdam-Noord, het stadsdeel waar wij wonen en leven. ” En dat heb ik gedaan. En het is een hele eer dat het op zijn CD staat.
En hij kwam langs als ik speelde op de Pekmarkt. En hij zei: “Ga naar meneer Arbeider, of naar dat café, daar moet je gaan spelen, dat is wat voor jou.” Jos stimuleerde mij, hij liet mij voelen dat hij vertrouwen in mij had. En dat was heel erg belangrijk voor mijn onzekere zijn.
En eindelijk kwam hij langs bij SWAN, afgelopen vrijdag, 1 april.  Ik had het hem laatst nog weer gevraagd: “Wanneer kom je nou, Jos” . “Ahh,” zei hij, “Ik moet altijd ergens spelen op vrijdag..”  En ineens kreeg ik vorige week een mailtje: “Hey Annet, ik ben vrij vrijdag, dus ik kom. Accordeon meenemen?”
Ja, natuurlijk Jos!!! De lijst is bomvol, maar jij gaat ZEKER spelen!!! Neem mee dat ding!”
Hij was er bij toen we de Purmerendse dichter Ger Belmer herdachten in de Noorderparkkamer op een speciaal ingelaste SWAN-avond.  Hij vertelde toen over zijn kroegenleven en hoe hij en Ger het Nederlandse lied op een hoog niveau brachten. Heel indrukwekkend. Hij baalde er een beetje van dat ik die avond “By My Side” niet had gespeeld, zei hij later.
En afgelopen vrijdag, toen hij dus bij SWAN gekomen was,  zei hij nog wat een indruk die herdenkingsavond op hem gemaakt had. En bijna vroeg ik hem: ‘Hey, Jos, zal ik het ook voor jou organiseren, zou je dat willen?” Maar in plaats daarvan maakten wij een selfie. Een selfie die ik die nacht, toen ik eenmaal thuis de foto terugzag op mijn PC,  zo mooi en intiem vond,  dat ik hem op mn smartphone uitvergrootte. En diezelfde selfie bleef maar door mijn hoofd spoken toen ik dinsdag naar zijn huis fietste. Omdat ik een gerucht gehoord had dat hij met een ambulance was opgehaald. En ik maakte mij grote zorgen.
Nee, nee, nee, gonsde het in mijn hoofd. Nee, het mag niet Jos zijn. En ik fietste over de Adelaarsweg en toen hoorde ik Jos. Hij zei: “Tja, het ging een beetje snel, ik kon er ook verder niks aan doen”. Of zoiets. En ik zei: Nee, nee, nee.
Ik belde bij hem aan, tegen beter weten in. Zijn buurvrouw stond buiten. Ik vroeg: wat is er met Jos aan de hand? En zij vertelde mij dat hij naar het OLVG was gebracht.
En wat er daarna gebeurde heeft een enorme indruk achtergelaten en ik ben er ontzettend verdrietig van.
Jos is heengegaan.  En mijn hart doet pijn. Maar Jos heeft mij een heel groot geschenk gegeven. Dat ik hem mocht meemaken, tot op zijn laatste dag. Dank je wel, lieve, lieve Jos XXXX
En ik heb “By My Side” voor je gezongen.
Heel veel liefs,

Annette




dinsdag 5 april 2016

Giels talentenjacht

Okay dan... ik heb de verleiding dan toch niet kunnen weerstaan...
Al weet ik dat ik geen schijn van kans maak; ik kon het niet laten. Misschien ook weer Drunk Again en zo heb ik in een roes al mijn emailcontacten een mailtje gestuurd of ze mijn jacht op views en likes willen belonen, al denk ik dat ik het beter niet moet vragen... want waar gaat het nu werkelijk om.
Mijn lieve, lieve zanglerares was boos, echt boos, want het gaat niet om views en likes, het gaat om ZINGEN en om MUZIEK!
Maar toch... dank jullie wel voor de support, soms heb je dat toch nodig. Geloof in jezelf en het willen delen van je ervaringen, je emoties en je muziek. Dank, lief publiek! Voor mij kan het niet meer stuk!



Chiels talentenjacht